Cinayet Saati Şiiri

Attila İlhan Cinayet Saati Şiiri

haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
demirlemiĹźti eli kolu bagliydi agliyordu
dört biçak çekip vurdular dört kişi
yemyeşil bir ay gökte dagiliyordu

deli cafer ismail tayfur ve ĹźaĹźi
maktulĂĽn onbeĹź yillik arkadaĹźi
üçü kamarot öteki aşçibaşi
dört biçak çekip vurdular dört kişi

cinayeti kör bir kayikçi gördü
ben gördüm kulaklarim gördü
vapur kudurdu kuduz gibi bögürdü
hiç biriniz orada yoktunuz

demirlemiĹźti eli kolu bagliydi agliyordu
on üç damla gözyaşini saydim
allahina kitabina sövüp saydim
Ĺźafak nabiz gibi atiyordu
sarhoĹźtum kasimpaĹźa'daydim
hiç biriniz orada yoktunuz

haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
polis katilleri ariyordu
deli cafer ismail tayfur ve ĹźaĹźi
ĂĽzerime yĂĽklediler bu iĹźi
sarhoĹźtum kasimpaĹźa'daydim
vapuru onlar vurdu ben vurmadim
cinayeti kör bir kayikçi gördü

ben vursam kendimi vuracaktim